ศิลปกรรม

ตัวศิลปกรรม หมายถึง สิ่งที่มนุษย์ได้สร้างหรือกำหนดขึ้นทั้งในอดีตและปัจจุบันด้วยความสามารถสติปัญญากำลังกายกำลังใจ และได้รับการยกย่องว่ามีคุณค่าในทางศิลปวัฒนธรรม ประวัติศาตร์ โบราณคดี  และเทคโนโลยี ศิลปกรรม ได้แก่ พระราชวัง  วัง  วัด  ศาสนสถาน  ศาล  อนุสาวรีย์  ป้อม  คูเมือง  กำแพงเมือง  อาคารที่มีคุณค่าทางสถาปัตยกรรม  คลอง  สะพาน ท่าน้ำ  และแหล่งชุมชนโบราณแหล่งศิลปกรรม  หมายถึง พื้นที่หรือบริเวณพื้นที่ที่ประกอบด้วยอาคารสิ่งปลูกสร้างที่มนุษย์สร้างขึ้นหรือประดิษฐ์ขึ้นในแต่ละยุคสมัย จำแนกได้เป็น ๒ ลักษณะลักษณะที่ ๑  คือ  แหล่งศิลปกรรมที่ยังใช้งาน เช่น วัด (โบราณสถานที่ขึ้นทะเบียนและไม่ขึ้นทะเบียน)  สถานที่ราชการ (เก่า)  อาคารพาณิชย์ (เก่า)  บ้านเรือน (เก่า)  ย่านวัฒนธรรม (ชุมชนและตลาดเก่า)ลักษณะที่  ๒ คือ แหล่งศิลปกรรมที่ไม่ได้ใช้งาน (ตามหน้าที่เดิม) แล้ว เช่น วัดร้าง  แหล่งประวัติศาสตร์ แหล่งชุมชนโบราณ และแหล่งโบราณคดี แหล่งศิลปกรรมที่กล่าวถึงทั้ง ๒ ลักษณะ  นอกจากจะมีคุณค่าทางด้านประวัติศาสตร์โบราณคดีความงดงามทางด้านศิลป สถาปัตยกรรม จิตรกรรม ปฎิมากรรม ยังมีองค์ประกอบที่อยู่โดยรอบหรือสภาพแวดล้อมทางธรรมชาติอยู่ในตัวเอง ที่มีความสำคัญ เนื่องจากเป็นสิ่งที่ช่วยส่งเสริมความงามของศิลปกรรมนั้นให้เด่นชัดยิ่งขึ้น